Znajdź w swoim świecie miejsce na jego uczucia

Jako mały chłopiec byłem zmuszony do wiecznego pohamowywania uczuć – nie mogłem wyrażać ani nieskrępowanej radości, ani głębokiego smutku. Czułem się bardzo ograniczony tymi zakazami i powoli zaczynałem tracić własną tożsamość Mojemu synkowi pozwalam skakać z radości i uwiel­biam na to patrzeć. Ile razy w swoim życiu usłyszałeś słowa: „Nie masz prawa tak się czuć!”? Czy nie reagowałeś na nie ostrym sprzeciwem? Na szczęście czasy się zmieniły. Dziś już rozumiemy, że uczucia są równie waż­ne jak myśli w indywidualnym rozwoju dziecka. Jeśli odrzucamy emocje odczuwane przez chłopca, tym samym odrzucamy jego wizję świata i siebie samego. Kiedyś emocje postrzegano jako coś gorszego od myśli, kojarząc je z instynktem i zwierzęcą naturą, która kierowała nami zanim staliś­my się cywilizowani i nowocześni. Jednak uczucia często stanowią racjonalną reakcję w obliczu trudnej sytuacji i mogą się okazać kluczowe dla przetrwania.